Julia

Cześć, czasem na cały weekend znikam z drutami w rękach i nowym wzorem na sweter albo pakuję plecak i ruszam w góry, gdzie szlaki wciągają bez reszty. Potem wracam z energią i historiami z wędrówek, gotowa opowiedzieć o wszystkim przy gitarze, którą czasem szarpie się wieczorem po powrocie. W codzienności lubię te momenty, gdy robótka leży na kolanach podczas filmu, a następnego dnia wyruszam na szlak, żeby złapać oddech i nowe widoki. Szukam kogoś, kto ma swoje własne wciągi – nie musi to być to samo co ja – i szanuje, że czasem potrzebuję tej przestrzeni. Cenię samodzielność, ale wieczorami lubię bliskość i wspólne cisze albo rozmowy bez pośpiechu. Jeśli umiesz zapytać, jak poszło szkicowanie jakiejś starej kamienicy albo czy woda była chłodna po pływaniu, od razu czuję, że możemy się zrozumieć. Napisz, w co ty ostatnio wpadłeś po uszy – lubię ludzi z ogniem w oczach, bo to zaraźliwe.