Zuzia

Cześć. Lubię być ze sobą w porządku i nie udawać, że wszystko wiem na pamięć. Wieczorami siadam z farbami i płótnem przy stole, pozwalam myślom popłynąć, a potem wracam do rzeczywistości z lżejszą głową. W weekendy pakuję plecak i ruszam w góry – tam najłatwiej się odetchnąć i zobaczyć sprawy z dystansu. Czasem też siadam do maszyny i zszywam prostą bluzkę albo zasłonę, bo lubię mieć coś zrobionego własnymi rękami. Szukam mężczyzny, który też potrafi przyznać, że coś poszło nie tak, i razem z tym iść dalej. Chcę czuć, że przy kimś jestem bezpieczna emocjonalnie i że tworzymy małą drużynę, a nie dwa osobne światy. Jeśli to ma dla Ciebie sens, napisz. Opowiedz, co ostatnio naprawiliście zwykłą rozmową – takie historie czytam najchętniej.