Weronika

Cześć. Wolę najpierw słuchać, a kiedy mówię, to wprost i bez owijania w bawełnę. W codziennym życiu największą satysfakcję daje mi odnawianie starych mebli – szlifuję, maluję i przywracam im charakter, a potem ustawiam je tak, żeby przestrzeń wokół naprawdę działała. Po takim dniu lubię rozluźnić głowę grając w squasha albo po prostu spacerując po mieście i zaglądając do muzeów. Wieczorem często włączam płytę winylową i daję sobie chwilę ciszy. Szukam mężczyzny, który rozumie, że bliskość buduje się spokojnie, bez pośpiechu i bez presji. Ciepłego, cierpliwego, takiego, z którym można po prostu być – bez udawania, że zawsze musi się dziać coś wielkiego. Jeśli masz ochotę na rozmowę o tym, co robisz, kiedy nikt nie patrzy, napisz. Chętnie posłucham.