Weronika

Lubię mieć plan na tydzień, ale zostawiam sobie furtkę na odpuszczenie wszystkiego w ostatniej chwili. Wtedy zamiast siedzieć nad listami rzucam się w długi spacer po lesie, gdzie można pogadać bez pośpiechu i bez zegarka. Wieczorami gram w planszówki – nic tak nie pokazuje charakteru jak wspólne kombinowanie przy stole. W wolne dni pomagam w schronisku i tam uczę się, jak ważna jest zwykła obecność. Szukam faceta, który ma swoje rytuały, może squash albo szkicowanie architektury, i nie panikuje, gdy coś nie idzie zgodnie z planem. Jeśli umiesz przełączać się między „muszę ogarnąć” a „żyję”, napisz. Opowiedz, jak u Ciebie wygląda ten balans – chętnie sprawdzimy to przy kawie albo na kolejnym spacerze.