Rozalia

Cześć, najczęściej łapię się na tym, że po całym dniu najchęniej wkładam wygodne buty i idę w las, gdzie można naprawdę odetchnąć i posłuchać tylko własnych myśli. Wieczorami lubię rozkładać puzzle na stole, bo to taki cichy rytuał, który porządkuje głowę. Śpiew w chórze daje mi z kolei zupełnie inną energię – wspólne dźwięki, koncentracja i ta przyjemna więź z ludźmi. W codziennym życiu jestem raczej spokojna, ale otwarta na to, co niespodziewane. Szukam kogoś, kto nie boi się prostych rzeczy: wspólnego spaceru po mieście, kiedy światła właśnie się zapalają, albo partii badmintona w parku, kiedy pogoda zachęca. Czasem dobrze jest też usiąść do szachów i zobaczyć, jak ktoś myśli. Jeśli masz ochotę na takie niespieszne spotkania i nie boisz się ciszy, która czasem mówi więcej niż słowa, napisz. Czekam na Twoją wiadomość.