Roksana

Cześć, czasem za bardzo pędzę do przodu, a czasem zbyt miękko podchodzę do spraw i powoli uczę się środka. Po pracy lubię siadać z kieliszkiem herbaty i odnawiać stary fotel albo krzesło – to taki rytuał, który daje mi poczucie, że coś naprawdę zmienia się na lepsze. Kiedy mam ochotę na ciszę, gram na gitarze albo medytuję przy otwartym oknie, a wieczorami wrzucam słuchawki i słucham podcastów o true crime, jednocześnie szkicując budynki z wyobraźni. Szukam mężczyzny, który też chce się rozwijać, ale bez gonitwy i oceniania. Cierpliwego, kiedy ja mam gorszy moment, i ambitnego w swoich sprawach, tak żebyśmy mogli sobie kibicować, a nie konkurować. Lubię, kiedy ktoś potrafi powiedzieć, że coś go rusza, i nie znika, gdy robi się trudniej. Jeśli masz w sobie tę mieszankę spokoju i ciekawości świata, napisz. Opowiedz, nad czym ostatnio pracujesz – czy to coś zawodowego, czy raczej osobistego – bo lubię słyszeć o ludziach, którzy są w ruchu.