Marta

Cześć, lubię dawać ciepło, ale tylko wtedy, gdy czuję, że druga osoba też na nie otwiera drzwi. W praktyce oznacza to, że po dniu pełnym spraw wsiadam na rower i jadę, gdzie nogi poniosą – to mój sposób na złapanie oddechu i poukładanie myśli. Wieczorem wracam, otwieram butelkę wina i rozkładam puzzle na stole; drobne elementy układające się w całość dają mi poczucie, że nawet skomplikowane rzeczy da się poskładać, jeśli poświęci się im uwagę. Szukam mężczyzny, który chce budować coś konkretnego: wspólne rytuały, wzajemne wsparcie i jasne rozmowy o tym, co działa, a co nie. Potrafię być blisko i troszczyć się o detale, ale potrzebuję widzieć, że Ty też inwestujesz – czasem gestem, czasem słowem. Jeśli masz ochotę opowiedzieć, jak ładujesz baterie po tygodniu i co sprawia, że czujesz się naprawdę przy kimś, napisz. Chętnie posłucham i może właśnie przy kieliszku wina albo po wspólnym przejażdżce okaże się, że nasze rytmy dobrze do siebie pasują.