Klaudia

Cześć, mam słabość do rzeczy z duszą – gramofonowe płyty, koronkowe bluzki z lat pięćdziesiątych i sukienki, które pachną starą szafą babci. Wieczorami zapalę sojową świecę, siadam przy stole i piszę krótkie opowiadania, w których bohaterowie zawsze mówią wprost, czego chcą. Rano medytuję, żeby nie brać wszystkiego na serio, choć i tak najczęściej wygrywa sarkazm. Szukam faceta, który nie boi się zaśmiać z samego siebie, kiedy wypadnie mu z kieszeni stary bilet do kina, ale potrafi też posiedzieć cicho, gdy temat robi się poważny. Jeśli umiesz rozbroić ciszę jednym sucharem i nie krępujesz się zapytać, o czym właśnie piszę, napisz. Najlepszy żart wygrywa pierwsze spotkanie przy kawie.