Iza

Cześć, czasem zbyt mocno pcham się do przodu z pomysłami, a innym razem wolę po prostu zwolnić i posiedzieć w ciszy. Uczę się znajdować równowagę między tymi dwoma stanami i nie robić z tego dramatu. Maluję wieczorami, kiedy światło wpada przez okno, i to pomaga mi złapać oddech po całym dniu. Rano biegam, żeby oczyścić głowę, a w weekendy zabieram lornetkę i idę obserwować ptaki – po prostu siedzę cicho i patrzę, jak się kręcą. To daje mi sporo spokoju i sprawia, że wracam do siebie. Szukam mężczyzny, który też chce się rozwijać, ale bez wyścigu i presji, żeby wszystko było na medal. Kibicować sobie nawzajem, dzielić się tym, co nas porusza, i nie uciekać, gdy coś nie idzie gładko. Potrafię przyznać, że czegoś nie ogarniam i poprosić o wsparcie, bo nie musi być idealnie od razu. Chciałabym poznać kogoś, kto otwarcie mówi o tym, co czuje i jest gotowy budować coś spokojnego, ale żywego. Jeśli czujesz, że pasujemy, napisz. Opowiedz, nad czym ostatnio pracujesz – zawodowo albo po prostu dla siebie – bo lubię ludzi, którzy są w ruchu.