Dominika

Po godzinach, kiedy już zamknę drzwi za ludźmi, z którymi pracuję, naprawdę chcę tylko usiąść i odetchnąć. Wieczorem siadam przy maszynie do szycia i tworzę coś prostego – bluzkę albo spodnie, które potem zakładam, kiedy wychodzę na rolki. Ten ruch na świeżym powietrzu i poczucie, że sama coś uszyłam, daje mi spokój, jakiego nie znajdę nigdzie indziej. Czasem włączam się w wolontariat albo gram w golfa, bo lubię precyzję i ciszę, która wtedy przychodzi sama. Szukam mężczyzny, który też po długim dniu woli spokojną rozmowę niż głośne miejsca – kogoś, przy kim mogę być zmęczona, roześmiana albo po prostu cicha, bez udawania. Jeśli umiesz cieszyć się takimi prostymi chwilami i nie boisz się ciszy między słowami, napisz. Chętnie przeczytam, co ostatnio dało Ci oddech i może razem znajdziemy sposób, żeby te chwile były jeszcze lepsze.