Dagmara

Cześć, czasem zbyt mocno pcham sprawy do przodu, a czasem za bardzo się wycofuję i uczę się łapać środek. W codzienności najczęściej można mnie zastać przy odnawianiu starego krzesła albo z konewką w dłoni wśród doniczkowych roślin, które rosną mi już na każdym parapecie. Wieczorem parzę kawę z drippera, a kiedy mam ochotę na więcej luzu, wyjmuję gitarę albo pakuję torbę na krótki wypad za miasto. Szukam mężczyzny, który też chce się rozwijać, ale bez wyścigu i oceniania – kogoś, kto umie być blisko, kiedy sprawy się komplikują, i nie ucieka od emocji. Jeśli masz w sobie trochę cierpliwości i ambicji jednocześnie, napisz. Opowiedz, nad czym ostatnio pracujesz, bo lubię ludzi, którzy coś budują – nawet jeśli to tylko lepsze nawyki albo nowy nawyk picia kawy bez pośpiechu.