Łucja

Cześć, czasem bywam zbyt zawzięta w planach albo za bardzo miękka, gdy ktoś potrzebuje wsparcia, i powoli uczę się znajdować równowagę między jednym a drugim. W codziennym rytmie łapię rolki, kiedy tylko pogoda pozwala, i pędzę przez park, czując wiatr na skórze, albo piekę chleb na zakwasie, który potem pachnie w całym mieszkaniu. Raz na jakiś czas wsiadam na konia i pozwalam sobie na ciszę w terenie, a wieczorami siadam z matą do pilatesu albo piszę kilka stron opowiadania, które jeszcze nikomu nie pokazałam. Wolontariat w schronisku daje mi poczucie, że robię coś realnego. Szukam mężczyzny, który też ma swoje cele, ale nie zamienia ich w wyścig – kogoś, kto potrafi być cierpliwy, kiedy ja potrzebuję chwili, i ambitny, kiedy razem chcemy ruszyć do przodu. Lubię, gdy można przyznać, że nie wszystko się ogarnia, i dostać wsparcie zamiast oceny. Jeśli masz ochotę budować coś spokojnego i prawdziwego, bez udawania idealnego, napisz i opowiedz, nad czym ostatnio pracujesz – zawodowo albo prywatnie. Lubię ludzi, którzy są w ruchu.